روزه از دیدگاه عارف

روزه از دیدگاه عارف

ماه مبارك رمضان، ميدان وسيع مبارزه با عواملي است كه مايه سقوط انسان است. شكم پرستي، بد زباني، غيبت و آلوده شدن به محرمات الهي از جمله افعالي است كه آدمي را از درجه شامخ انسانيت سقوط میدهد.
روزه از ديدگاه عارف سالك منحصر به امساك از خوردن و آشاميدن نيست. بلكه راهكاري براي پرهيز از همه اين بديها است، و باعث میشود تا روح انسان از پليديها به دور و در امان باشد.
انسان آلوده به محرمات الهي، نسبت به عالم ملكوت نامحرم است و راهي به باطن و سرّ عبادت ندارد و نميتواند به لقاءالله برسد و در جايگاه في مقعد صدق عند مليك مقتدر قرار گيرد و از رضوان الهي برخوردار باشد.

[اسرار روزه/ نیکنام عربشاهی/ص122]