فلسفه اذان و اقامه

فلسفه اذان و اقامه

فضل بن شاذان درباره حکمت اذان از امام رضا(ع) روایت می کند که فرمود: "اینکه مردم به اذان دستور داده شده اند، علل و حکمت های زیادی دارد، از آن جمله اینکه یادآوری برای فراموش کاران و بیداری برای غافلان باشد و کسانی را که وقت نماز را نمی دانند یا مشغول کار دیگری شده اند، با وقت نماز آشنا گرداند. مؤذن با اذان خود مردم را به عبادت آفریدگار فرامی خواند و آنان را به پرستش خداوند تشویق می کند و با اقرار به توحید، ایمان و اسلام خود را آشکار و اعلان می نماید و برای فراموش کاران، فرارسیدن وقت نماز را اعلام می دارد. مؤذن که به این نام، نامیده شده است بدین جهت است که او با اذان خود، نماز را اعلام می کند.

اینکه اذان با تکبیر(اللَّهُ أَکْبَر) آغاز و با تهلیل (لَا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ) ختم می شود، بدین جهت است که خداوند عزّوجلّ خواسته است که آغاز و انجام، با نام و یاد او باشد و اسم خدا در تکبیر، در اول فصل و در تهلیل، در آخر فصل است.

اینکه هر فصل از اذان، دوبار قرار داده شده بدین جهت است که در گوش شنوندگان تکرار شود و تأکید به عمل آید تا اگر کسی از بار اول غفلت کرد، از بار دوم غفلت نورزد و دیگر اینکه نماز، دو رکعت، دو رکعت است و لذا فصول اذان هم دوبار، دوبار قرار داده شده است.

http://telegram.me/Niknam_Arabshahi